16 mei 2016

In gesprek met mezelf

Over warmte en het zoek- of vindgehalte

16 mei 2016

‘Ik wil je iets vertellen, ik ben ergens achter gekomen.’ ‘Oh, wat dan?’ ‘Ik heb ontdekt dat ik m’n gedrag heb aangepast om ergens bij te kunnen horen.’‘Meen je dit? Hoezo?’ ‘Omdat ik daar warmte zag waar ik ook naar verlangde.’

‘Goh, en toen?’ ‘Om in de smaak te vallen, ging ik me anders voordoen. Ik slikte bijvoorbeeld woorden in en vertelde niet volledig wat er in me omging. Eigenlijk deed ik een stap opzij van mezelf.’ ‘Jeetje, werd dit van je verwacht?’ ‘Nee, natuurlijk niet. Ik deed het onbewust omdat ik hoopte eindelijk niet meer alleen te zijn nu ik er bij hoorde.’‘En lukte dit?’‘Nee, precies het tegenovergestelde gebeurde. Ik merkte dat ik de warmte die ik hoopte te voelen juist helemaal niet voelde.’

tegenkomen‘Jeetje… en toen?’ ‘Dit was zo een grote teleurstelling dat er steken door m’n hart gingen. Ik werd nog verdrietiger en weer zo erg alleen…’

‘Ach, wat naar! En nu?’ ‘Nou, het zal je verrassen want plotseling ontdekte ik nog iets… Tijdens het huilen troostten de tranen zacht mijn hart en zo zag ik steeds meer dat de warmte waar ik zo naar verlangde altijd al dicht bij me was.’

‘Owwww… Waar dan?’’ In mijzelf. En weet je wat? Dichterbij bestaat niet. 🙂 ’

Moraal van het verhaal: zoeken doe je buiten je en het vinden doe je binnen je. Blijf dichtbij jezelf anders vind je het nooit. Punt.

(In gesprek met mezelf. Geïnspireerd door een docent op mijn studie Holos die tussen neus en lippen door de prachtige opmerking maakte: ‘Je hebt zoekers en je hebt vinders.’)

Leave a comment
More Posts
Comments

Comments are closed.