Privé: Blog

december 2016

Viewing posts from december , 2016

De speciale warmte van een open haard.

Een berichtje vanochtend van een lieve vriendin, een mooi gesprek met mijn moeder. De kerst die bij zoveel mensen speciale gevoelens oproept. Ook ik heb mijn kerstverhaal of eigenlijk verhalen welke beiden de dag voor kerst begonnen.

Mijn eerste verhaal begint op 18 jarige leeftijd. Op kerstavond of eigenlijk nacht, werd ik plotseling van mijn fiets getrokken. De sneeuw die normaal gesproken de winter zo nostalgisch maakt, zorgde ervoor dat ik niet weg kon rennen van de narigheid die gebeurde. Die kerst was voor mij een hele stille kerst. Letterlijk, ik zei de nodige woorden en voor de rest zweeg ik. Gelukkig was er thuis de warme veilige open haard. Hieraan kon ik de kou die om mijn hart was geslagen, iets verwarmen terwijl ik urenlang in de roodgele vlammen staarde.

De jaren erna voelde ik altijd de dag voor kerst een onbestemd gevoel. Alsof er iets boven mijn hoofd hing en er iets onvoorspelbaar naars ging gebeuren. Dit bracht me natuurlijk altijd me bij de dag-voor-kerst-herinnering, die op 18-jarige leeftijd.

Tot vier jaar geleden. Deze dag voor kerst werd ik ’s ochtends wakker met een beeld van een heel helder woord: VANDAAG. Ik wist het, dit zou mijn praktijknaam worden! Jaaaaahhhhh!!!! In plaats van de zwaarte die ik de jaren ervoor voelde bij het opstaan, wist ik niet hoe snel ik mijn bed uit moest springen!

open-haardEen paar maanden ervoor was mijn vader overleden. Tijdens zijn ziektebed was de uitspraak -Hoera, het is vandaag!- van grote betekenis voor ons, als gezin, geweest. In deze schrijnende tijd leunden we allen zonder dat we het doorhadden, op de steun die ‘het nu’ ons gaf. We haalden hier onze kracht uit. Een mooi gesprek, een zachte stilte of de zon die warm in de woonkamer scheen, elke dag was er wel iets om te eren in het moment, VANDAAG. Het met regelmaat zeggen van de zin –Hoera, het is vandaag!-, hielp ons deze sterfteperiode aan te kunnen. Mijn vader heeft deze zin tot het laatste genoemd.

Dat ik mijn praktijknaam uit deze zin, in VANDAAG gevonden had, voelde als het mooiste kerstcadeau wat ik ooit gekregen had. Dit was precies wat ik wilde: mensen ondersteunen het nu-gevoel te beleven. Ondanks dat ik mijn vader zo intens miste, was hij deze kerst extra hartverwarmend geruststellend dichtbij. Deze kerst was zielvol én echt. Ook nu staarde ik in de roodgele vlammen van de open haard maar dit keer was er geen koud hart. Ik voelde de warmte stralen van binnenuit.

Dit jaar op de dag voor kerst ben ik op een retraiteweek. Toen ik dit een tijdje geleden boekte, voelde ik me heel zeker: deze kerst ga ik bezinnen, yes! Nu het bijna zover is, heb ik er natuurlijk zin in maar vind ik het stiekem ook wel spannend hoor. Het liefste zou ik de dag voor kerst eerst eventjes bij de open haard kruipen om, samen met mijn vader in mijn hart, in de roodgele vlammen van de open haard te staren… en zo innerlijk verwarmd m’n komende kerst-retraite-avontuur te starten voor, wie weet, een volgend kerstverhaal.

Ik wens je NU een kerst vol innerlijke warmte waardoor jouw lichtjes in je ogen zullen gaan stralen, helemaal op je eigen manier. (en als je ergens een open haard tegen komt, kruip er maar lekker bij om heerlijk te staren in de roodgele vlammen. )

(PS: ik moet bekennen dat deze warme open haard foto geen kerstfoto is maar gemaakt op een fijne kampeervakantie deze zomer op Vlieland. )