Privé: Blog

augustus 2016

Viewing posts from augustus , 2016

Hoe de woorden: moedig, dapper en stoer mij jeuk bezorgen.

Laatst in de geweldige uitzending van zomergasten raakte mij iets diep en graag wil ik dit met jullie delen. Griet Op de Beeck was te gast en één van de beelden die ze liet zien was die van een interview met een verbrand jongetje die later op de eerste hulpambulance wilde werken omdat hij zelf zo goed geholpen was. Als reactie werd er gezegd dat hij dapper was. Ik voelde direct iets kriebelen en prachtig verrast was ik toen ik Griet hoorde reageren dat dit JUIST het probleem was: ‘De sterke kinderen die al vroeg volwassen zijn en de volwassen wereld die dit (onbewust) stimuleert.’ Wauw!

De mensen die mij een beetje kennen, weten inmiddels dat ik een allergie heb voor de woorden: dapper, moedig en stoer. Zelf gebruik ik ze dan ook eigenlijk nooit. Mijn dappere kant heeft mij in mijn leven zo goed ondersteund dat om een gegeven moment mijn kwetsbare kant er zelfs door werd ondergesneeuwd. Dit zorgde er voor dat mijn verdrietige, geschrokken of bange gevoel nog meer naar de achtergrond werd gedrukt en ik nog meer stoerheid nodig had om hiermee om te gaan. Zo kwam ik in een beknellende spiraal van gedrag in moedigheid.

braveZo lang geleden is het niet eens dat ik met mijn patroon van altijd maar sterk moeten zijn, werd geconfronteerd. Toen ik stopte met mijn overheersende alcoholgebruik, gaven anderen goedbedoeld mij complimenten wat goed en stoer dit was van mij. Van binnen voelde ik een teleurstellende steek en van buiten glimlachte ik terug. Ook werden er, met de beste intentie, opmerkingen gemaakt: ‘ en dan kan jij later misschien deze doelgroep (alcoholisten) ook zelf misschien wel begeleiden.’ Ik weet nog dat ik beduusd op de bank thuis zat en dacht: ‘Wie ziet mij? Wie zal er vragen hoe het met mij is?’

Door mijn stoere pantser voorzichtig af te tasten in de massagetherapie heb ik mijn breekbare kant uiteindelijk gelukkig weer kunnen aanraken om voorzichtig te bevrijden uit het verstophoekje. Ik zette mezelf in het licht met alles er op en eraan. Niet alleen mijn sterke kant maar ook de pijnlijke kant die mijn sterke kant zo nodig had gehad. Zo ontdekte ik het allerbelangrijkste en dat was dat ik mezelf toeliet om mezelf helemaal te mogen zien én zijn. Dit had ik misschien, eigenlijk, nog nooit eerder gedaan. En dit? Dit was natuurlijk een onbeschrijfelijk gaaf gevoel. Ik heelde mezelf, maakte mezelf weer compleet.

Hoor je jezelf iemand dapper, moedig of stoer noemen, vraag dan ook eens hoe dit voor diegene is. Kijk naar elkaar, zie elkaar en geniet van elkaar!