Privé: Blog

december 2015

Viewing posts from december , 2015

De ervaringsdeskundige. Een geitenwollen-sok of stoutmoedig?

‘Mam, ik wil je iets vertellen. Ik ga die studie toch niet doen…’ Na de eerste schooldag kwam ik thuis met de mokkende mededeling dat ik absoluut niet tussen die geitenwollen-sokken wilde zitten. ‘Wat een watjes! Die zitten daar voor hun eigen problemen, echt van die ervaringsdeskundigen, ik krijg er de kriebels van!’

geitenwollensokkenDit was rond mijn 18e. Ik zou maatschappelijk werk gaan studeren en het was de eerste keer dat ik het woord: ervaringsdeskundige, in mijn mond nam. Achteraf had ik het begrip nog niet helemaal door.

Jaren later (een stuk of 20) tijdens een boekpresentatie over Het Matje van Korrie de Vet noemde zichzelf een ervaringsdeskundige. Het verraste me dat ik niet direct de benen nam maar juist rechter op ging zitten en m’n oren spitste. M’n interesse werd gewekt!

Terwijl ze verder vertelde over het geweldige begrip: zingevingsfitness en jezelf op het matje roepen, realiseerde ik me dat het als ervaringsdeskundige er niet om gaat wat je hebt meegemaakt maar vooral om de (levens)les erin. Dus eigenlijk: je ervaring in de ervaring. Hierdoor overheerst de ervaring niet én beheers jij de ervaring. Op het moment dat het accent ligt op het de boodschap eruit, kun je spreken over tastbare ontwikkeling in ervaringsdeskundigheid.

Misschien is dit ook wel een eigentijdse uitleg van heling. Je leven met alles wat je hebt meegemaakt, jezelf toe-eigenen. Zo kom jij van top tot teen tot je recht. Dit laatste ontdekte ik voor ’t eerst bewust op een workshop van Hilda Wartena waardoor ik nog meer groeide in mezelf.

Hoe breng je jezelf naar ervaringsdeskundige?

Stap 1 is: eerlijk zijn.
Niet perse naar de ander maar naar jezelf. Een open oprechte blik naar jezelf en de ervaring met alles erop en eraan. Niet op een kritische manier, juist niet. Wees maar nieuwsgierig naar jezelf. In het begin is dit niet vanzelfsprekend. Waarschijnlijk zelfs hartstikke moeilijk! Het is tenslotte niet voor niks dat de ervaring je zolang heeft dwars gezeten.

Daarom is er stap 2: vriendelijk zijn.
Opnieuw niet perse voor de ander maar voor jezelf. Maak je -eerlijk zijn- zo toegankelijk mogelijk. Geef je zelf de tijd. Geduld is een schone zaak. Wees een beetje lief voor jezelf.

pipiStap 3: Durf!
Echt? Jah, echt… Probeer het vanuit een soort van avontuurlijke houding. Vergeet hierbij vooral stap 1 en 2 niet. Als je op een eerlijke vriendelijke manier jezelf ‘durf’ gunt, zul je merken dat dit je kracht geeft. Noem het een soort van stoutmoedige kwetsbaarheid.

Heb je hier hulp bij nodig? Durf te vragen. Echt? Jah, echt… Let maar op, wat er vervolgens in je en om je gebeurt…

Terugkijkend was ik op mijn 18e misschien wel de grootste geitenwollen-sok van de klas. Ik wilde alleen mijn eigen watjesgehalte nog niet toegeven. Ik had het veel te druk met me stoer voordoen. In ieder geval was ik zo verzonken in de ervaring dat ik resoluut de school uitrende! Nu zie ik in dat ik me afzette omdat de confrontatie te groot was. De bereidheid om mezelf aan te kijken, was ver te zoeken. Wellicht waren mijn medestudenten al een stapje verder dan mij.

Of ik nu wel een ervaringsdeskundige ben? Jep, kundigheid is my middle name, tenminste voor sommige ervaringen. Anderen nog lang niet. Gelukkig maar, daar neem ik uitgebreid de tijd voor. Ondertussen heb ik geleerd dat m’n leven op een eerlijke vriendelijke stoutmoedige manier leven, best lekker leeft. 🙂
Tegenwoordig noem ik mezelf een modern geitenwollen-sok. En weet je wat? Ik geniet er volop van. Heerlijk, die zachtheid voor mezelf.